Psalmen zijn ingedikte, geconcentreerde levens- en geloofservaring. Ze staan weliswaar op papier, maar ze ontstaan pas als de woorden jouw eigen levens- en geloofservaring oproepen.
Als je je verbindt met de zangers en bidders die je zijn voorgegaan, met hun hoop en wanhoop. En als je op jouw beurt je eigen hoop en verlangen gevoed en gelouterd aan de Psalmen toevertrouwt. Honderdzesenzeventig keer hetzelfde keervers zingen, zoals bij Psalm 119, is dan nog helemaal niet zo gek veel om dit ingedikte concentraat van levens- en geloofservaring vloeibaar te maken.

Psalmen eisen samenwerking. En misschien is het juist deze wederkerigheid waardoor zij in alle tradities, van synagoge tot kerk, van oosters-orthodoxe traditie tot protestantisme, zo’n bijzondere plaats innemen; met als toppunt hun wel heel uniek positie in het Nederlandse protestantisme.

Oorspronkelijk waren we van plan om een ‘gewone’ uitgave van Laetare te maken en die vervolgens uit te breiden met het thema-gedeelte. Maar Psalmen zijn veeleisend, en gaandeweg bleken zij nagenoeg dit hele dubbeldikke nummer op te slokken. We lieten het graag gebeuren, van Psalmen krijg je nooit genoeg.

 

 

 

Inhoud:

  • Liturgie als primaire geloofsexpressie
  • Ruimte sensibiliseren – interview met kunstenaar Jac Bisschops
  • Isometrisch Psalmzingen
  • Psalmen in de joodse traditie
  • Leven met de psalmen in het klooster
  • Psalmodiëren – de gamelan van de liturgie
  • Het Geneefse psalter in Nederland
  • Diverse Psalmberijmingen
  • Tekst-, beeld- en liedsuggesties voor de liturgie
  • Boekbesprekingen, bijeenkomsten, websites.

 

 

Andere nummers