Voorwoord Laetare 30/4, november 2014

Sinds 2013 noemen we dit tijdschrift Laetare. De keuze voor die naam is geïnspireerd door het karakter van zondag laetare. Midden in de veertigdagentijd, midden in de tijd dat we stilstaan bij het lijden en bij de dood geeft Zondag Laetare de blik vrij op de opstanding en het nieuwe leven.
En elke keer als je liturgie viert dan doe je precies hetzelfde. Midden in de vaak weerbarstige realiteit komt het koninkrijk van God even present, midden in het oude wordt het nieuwe leven al werkelijkheid. Als redactie van Laetare proberen we het gesprek en het nadenken daarover telkens weer te stimuleren.

Op 14 september vierde de Protestantse Kerk in Nederland alweer haar tienjarig bestaan. Een mijlpaal en zeker een felicitatie waard. De dienst waarmee dit gevierd werd gaf ons echter te denken. We misten daarin zeg maar de ‘laetare-momenten’. En we bleken niet de enigen, ons bereikte een stortvloed aan kritiek. Nu kan je natuurlijk lekker in de pen kruipen en je mening ventileren, en daar geven we in dit nummer natuurlijk ook ruimte aan, maar je kan ook het gesprek zoeken. Laetare sprak uitgebreid met Arjan Plaisier, secretaris van de PKN en een van de voorgangers, over deze dienst en de staat van de liturgie in de protestantse kerk.

Maar er gebeurt natuurlijk veel meer in ons land en daarbuiten. Onze verkenners namen een kijkje in Taizé waar nog steeds zoveel inspiratie van uitgaat. We berichten over de Liedboek– passie in Houten met haar verrassende neveneffecten, en over de ‘Summer School liturgy and churchmusic’, een ervaring die je wel iedereen zou willen gunnen. Martin Hoondert geeft een overzicht over nieuwe ontwikkelingen in de uitvaartwereld, en Laetare nam de proef op de som en ging kijken bij het eerste Memorarium in ons land.

Omdat beelden de laetare-momenten vaak beter kunnen oproepen dan gesproken of geschreven tekst, starten we vanaf deze uitgave een beeld-pagina. Kortom, reden genoeg om deze pagina gauw om te slaan en verder te lezen.

Ekkehard Muth